-Татко Ефраим, дали црнците се вчудовидоа кога се појави на нивниот остров? – му се обрати Пипи.

-И тоа како! Прво сакаа да ме изедат, ама кога јас искорнав една палма, им падна подобра идеја на ум, па ме прогласија за крал. Владеењето го организирав така што  до пладне владеев, а попладне градев нов брод. Кога завршив со бродот цели две недели владеев толку цврсто, што тоа ќе им биде доволно додека да се вратам. Но, Пипи, мило дете, дали сè уште лажеш по малку?

-Се разбира, само кога имам време. За жал, сè помалку имам време – одговори Пипи. -А како е кај тебе?

-Обично ги лажев црнците во сабота навечер ако претходно беа добри во текот на неделата. Најчесто комбиниравме вечерна програма со лажги и песни придружена со музика од тапани и игри крај огнот.

Се осетив како да сум мало дете пак, сум заборавила на палавштините на Пипи. Од денешен аспект на возрасен човек, многу повесело ми звучат расказите на Астрид Линдгрен.

Одамна изгубив желба да го обележам овој ден посебно или да се однесувам како да навистина ја чекаме новата година вечерва. Некако сè ми станува „веќе видено“, изгледа на ред се многу поинакви искуства од досегашните, инаку животов ќе ми стане досаден.

Во мое село, на Василица се прави пита со паричка. Цело Скопје прави поинаку – на Бадник. Сепак, според некои црковни записи, во право било моето село.

Приказната која деновиве ја прочитав вели дека Св. Василиј собрал од народот во градот златни предмети, за да се откупат од лошиот крал кој на враќање од некој поход се заканил дека ќе им се одмазди за некоја навреда од претходно. Но, се случило така што кралот умрел по пат, и златото требало да се врати на сопствениците. Св. Василиј упатил молитва до Бога за тоа како да одреди кој златен предмет чиј е. Каква идеја добил во своите медитации, така ја спровел: направил пити колку што имало семејства во градот, и во секоја пита ставил златен предмет. Им ги поделил на луѓето, а Господ се погрижил при делењето секое семејство да ја добие питата во која е нивниот златен предмет. Што убаво.

п.с. Сликава ја `позајмив` од нет.

Некоја типка издала книга со анализа на родителите според имињата што ги бираат за своите деца. Арно вика: Името што му го давате на своето дете ќе го носи цел живот, и не е шега како го бирате.

1. Ако вашето дете има чудно име, тоа значи дека ВИЕ сакате внимание. Најчесто тоа се луѓе кои биле едно од четирите деца во одделение со своето име, па сакаат нивното дете да не доживее нешто такво.

2. Ако вашето дете има старомодно име, ВИЕ сакате да сте модерни. Посебно ова е случај кога името е познато, но многу ретко, па ова е фин начин да бидете модерни на „безбеден“ начин.

3. Ако вашето дете има семејно име (според дедо, вујко,чичко, баба, на пример), ВИЕ сте сентиментални. Ова се најчесто лица кои се врзани емотивно за семејството.

4. Ако вашето дете има име на филмска или музичка ѕвезда, ВАС ви фали поддршка во животот. Ова исто важи и ако дадете име според името на детето на некоја ѕвезда.

5. Ако вашето дете има име на географски поим, ВИЕ сте авантуриста. Вакви имиња даваат луѓе кои често патуваат.

6. Ако вашето дете има име кое е унисекс, ВИЕ тежнеете кон успех. Но децата со вакви имиња најчесто кога ќе пораснат ги менуваат во кратенка или прекар според кој точно се знае на кој пол му припаѓа.

Поголемиот дел од празниците поминаа.

Снег нема во Скопје.

Сè уште сум во пижами, од една соба во друга или пред компјутер.

Советот на И Чинг ми се врти низ мисли:

„Не барај, туку чекај трпеливо. Она што е твое, не може да е изгубено засекогаш. Чекај, самото ќе си дојде.“

Добро, чекам. Во меѓувреме, сакам да е почеток на лето.

Се разбира не мислев да пишувам за сите, туку оние кои ми оставија некаков впечаток, а не се пишува многу за нив.

ЦРВЕНКАПА (Red Riding Hood)

Познатата приказна, но како игран филм: волкот е врколак, девојката носи црвена наметка со капа, шумарчето е дечкото во кого е таа вљубена, има и баба, а ја има и реченицата: „Бабо, бабо, зошто имаш толку големи очи?“ Како сон, се разбира.

ГРАБНУВАЊЕ (Abduction)

Многу потсетува на основната линија на приказната употребена во „Борнов идентитет“, ама далеку е од тој квалитет. Сепак, после првите 15 минути во кои имаме тинејџерски филм, започнува заплетот, кој релативно добро го отплеткуваат на крајот.

ЈАДИ, МОЛИ СЕ, ЉУБИ (Eat, pray, love)

Филм за женските срца, со среќен крај, се разбира. Приказната била вистинска.

ТОР (Thor)

Митолошката приказна со фантазерски додатоци.

КУНГ ФУ ПАНДА 2 дел (Kung Fu Panda 2)

Филм кој не е само за деца, или барем јас така мислам.

Нема да пишувам за филмовите кои беа популарни годинава. Претпоставувам сите сте ги гледале.

Што мислите за овој потег на Владата?

Линкот до условите и законите што се применети за овој проект:

http://www.kupikukakupistan.gov.mk/

Јас имам неколку прашања на кои немам одговор. На пример, дел од условите вели:

- Ако се работи за кредит за купување на стан, продажната цена со пресметан ДДВ не смее да надминува 900 евра за квадратен метар корисна нето-површина.

Хм, во Скопје продажната цена е поголема од оваа. Дали овој услов значи дека субвенциите се за купување стан само низ другите градови на Македонија, каде што цените по квадратен метар се помали?

Потоа, што се исплаќа повеќе: да ти плаќаат пола месечна рата или да се побара 50% учество (кое се враќа после 20 години)?

-Каматата на кредитот во првите 3 години не смее да биде поголема од 4,99% годишно.

Што правиме во наредните 17 години? Банката ќе си наплати и за првите 3 години ниска камата?

Молам за совет и припомош околу овие услови, доколку сте размислувале или сте ги разработиле низ мисли.

Вака-така, помина годината. Убаво започна, и убаво заврши. А сè измеѓу за мене беше исполнето со настани од типот: „…можеше да се случи, ама не се случи…“ Еден ден и тоа ќе се случи, ќе се наместат ѕвездите, ама дотогаш сум кај што сум и она што сум.

Соларната астролошка карта се исполни цела. Се инаетев и одев контра на некои предвидувања и укажувања, таков ми е табиетот. Но не се можело против пишаното. Остана уште да ги смениме бројките на годината. Ништо посебно за мене таа ноќ, домашна атмосфера, како и последниве `нови години`. Сакам кога шетам по пиџами од соба во соба.

п.с. Пијам трето кафе и во мислите си го прераскажувам сонот од пред некој ден: На сон гледав чаша полна со крв, моја крв било тоа (како оваа на сликата). Ништо друго од сонот не се сеќавам. А немам ни појма што значи. Знае некој толкување?

„Дочекајте ја Апокалипсата со стил“ – е нивното мото.

Луѓето што ја работат страницата soul2soultreasures.com многу инвентивно се досетиле: нудат мајанска невидлива наметка што штити од вонземјани, антихристи, зомби, воинствени христијани, дури и од метеори.
Само за 50 долари. Може штити и од нешто друго, ама толку се смеев додека ја читав страницата, што сигурна сум дека пропуштив уште многу други информации во врска со „Крајот-на-светот“.

Бонус - Крајот на светот гледан од некое безбедно место во вселената:

*★´✫¸.•°*”˜˜”*°•✫★。✰*♥
✫¸.•°*”˜˜”*°•.✫★。✰。✰。✰ * ★
☻/ღ˚ ♥•。* ˚ ˚✰˚ ˛★* ★。ღ˛★° 。★* °★ ˚ • 。✰ *˚ .ღ ★✰
/ \ ★! ღ。˚ ✰* ★ *。✰ * ★*★´✫¸.•°*”˜˜”*°•✫★。✰*♥
✫¸.•°*”˜˜”*°•.✫★。✰。✰。✰ * ★
☻/ღ˚ ♥•。* ˚ ˚✰˚ ˛★* ★。ღ˛★° 。★* °★ ˚ • 。✰ *˚ .ღ ★✰

Реалноста си ја толкуваме како што умееме. Ни фали поголемата слика. Ни фали сликата на шума, ги гледаме само дрвјата. Или информациите не ги процесираме реално. Ги пуштаме низ призмата на сираче-дете, оставено, напуштено. Духовниците би рекле – светот го гледаме низ призмата на егото, но егото не е секогаш проблем. Проблем се информациите, лажни, извртени, или огромен недостаток од нив.

Ако не можеме да го прифатиме она што постои во надворешниот свет, таму некаде надвор, тогаш ни останува само да ја прифатиме сопствената реалност. Кога болката е длабока, бегството се чини единствен спас. Но не е. Нема каде да се избега, нема излез.

Духовност. Му годи на егото: тоа е нешто што е модерно да се прави или да се има. И ете уште една замка, сопка на патот до себеси. Оставаме ли нешто или некого во име на лажната духовност? Велам, лажната, бидејќи вистинската духовност не остава никого и ништо, а сепак ништо не поседува и не задржува. Она што не е добро за нас, самото отпаѓа, што и да е (луѓе, предмети, ситуации).

„Каде одиш Господе?“ - го праша Петар духот на Исус.

„Да ги спасам оние кои ти ги оставаш.“

А никаде го нема снегот. Знаело и кај нас да заврне снег во ноември, ама па во Финска да го нема? Многу не се потресов за откажаниот Светски куп во скијање, ама ми падна жал кога читав за скандинавските животни што го менуваат крзното. Муабетот е дека крзното им е веќе бело. Имаат свој внатрешен `часовник` кој им го регулира времето за побелување. Изгледаат жално по шумите во кои нема снег, како авети, велат тамошните луѓе.

п.с. Сега се секирам: ако не заврне скоро снегот, ќе успее ли Дедо Мраз да стигне со санката до Скопје?